[EWAW] Dobro došli u grad zvan Osijek

posted on 21 Oct 2013 17:28 by najanubis in EWAW
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนนึงของคอมมู
 
คำเตือนสักเล็กน้อยจากที่บล็อกคอมมู...
 
"จุดมุ่งหมายของคอมมูนิตี้นี้คือการได้รับความสนุกสนานและแฝงด้วยความรู้จากข้อมูลของแต่ละเมืองรวมถึงประเทศตามลักษณะ ของ Himaruya Hidekaz ผู้สร้าง Axis Powers Hetalia ซึ่งทางเราไม่ได้ต้องการให้เกิดดราม่าหรือสิ่งอื่นใด
 
หากท่านไม่ชมชอบคอมมูนิตี้นี้ โปรดวางตัวเฉยแล้วกด x ออกจากหน้าบล็อกเลยนะคะ"
 
 
 
 
รหัสนักเรียน : 132015
ชื่อเเมือง/ชื่อประเทศ : Osijek / Croatia
ชื่อมนุษย์ : Hrvoje Kovačić
 
 
 
 
 
 
 
       "Attention please. We're approaching Zagreb Airport for the landing, all passengers please fasten your seatbelt....."
 
 
       คุณเอซึ่งเป็นโจทย์การบ้านของชั้นรีบคาดเข็มขัดเตรียมรับการแลนดิ้งลงสู่สนามบินของเมืองหลวงโครเอเชียอย่างกระตือรือร้น ส่วนชั้นเองเพียงดึง blindfold ที่ปิดตาแอบงีบไปสักนิดระหว่างเที่ยวบินนานชั่วโมงครึ่งจากแฟรงค์เฟิร์ทมายังซาเกร็บแล้วคาดเข็มขัดตามที่ประกาศอย่างเอื่อยๆ
 
       ....ไอ่การที่ไม่มีเที่ยวบินเข้าประเทศนอกจากภายในยุโรปด้วยเท่านั้น มันลำบากจริงจริ๊ง.....
 
 
      "ไม่เป็นไรหรอกน่า ชั้นเคยต้องนั่งต่อเครื่องจากแฟรงค์เฟิร์ทมาแล้วเหมือนกัน ตอนไปเบลกราดน่ะ" คุณเอพูดแบบหวังให้ชั้นสบายใจตอนที่ำบอกไปว่าไม่มีเที่ยวบินบินตรงจากแถบอเมริกาไปโครเอเชียได้ "ว่าไปแล้ว...บ้านนายก็อยู่ใกล้ๆบ้านบรานโก้นี่นะ?"
 
 
       ...อา.....หมอนั่นมาก่อนตั้งนานแล้ว คงเคยทำการบ้านนี้ไปแล้วสินะ....
 
 
       "เอ๋~~~ เข้าประเทศนายก็ไม่ต้องขอวีซ่าเหมือนตอนไปเบลกราดเลยจริงเหรออออ ดีจัง แบบนี้ก็ไปเที่ยวได้ง่ายเลยสิ"
 
 
       ....ครับ... ประเทศชั้นส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างเป็นบ้าเป็นหลังอยู่นี่ เพราะไอ่หมอนั่นน่ะแหละ กว่าจะหลุดออกมาได้รบอยู่ตั้งนาน เศรษฐกิจสูญเสียไปไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่.......
 
 
       "บ้านนายมีราเคียเหมือนที่บ้านบรานโก้มั้ยน่ะ? ที่ถามนี่เ้ปล่าอยากกินหรอกน้า แค่ตอนที่เบลกราดก็...."
 
 
       "จะไปเบลกราดแทนมั้ยครับ?" ชั้นสวนไปด้วยหน้านิ่งเสียงนิ่งสนิท...............เงียบ
 
       .....เฮ่อ... ชั้นไม่ได้อยากข่มขู่หยาบคายกับนักท่องเที่ยวเลยหรอกนะ แต่สิ่งแรกที่คุณเอควรจะต้องรับรู้ไว้ในการมาเที่ยวโครเอเชียในบางท้องที่น่ะ คือห้ามพูดถึงเซอร์เบียและทุกอย่างที่เกี่ยวข้องแบบพร่ำพรื่อโดยเฉพาะแถบที่เมื่อ 20 กว่าปีก่อนรบจนเสียหายหนักๆตอนที่พยายามจะแยกออกมาจากยูโกสลาเวีย เพราะประชากรในเมืองเขายังเจ็บแค้นจนเซนสิทีฟกับทุกอย่างที่เกี่ยวกับเซอร์เบียหมด
 
       ข่าวบางอย่างจากเมืองใกล้ๆบ้านชั้นเมื่อไม่นานมานี่ ทำให้ชั้นได้เพียงถอนหายใจหลับตาเอนลงพิงพนักเบาะนั่ง...... 20กว่าปีเหมือนจะนานแต่ก็ไม่.... จะเข้าใจหรือไม่เข้าใจก็ตาม ที่สวนกลับไปก็เพื่อความปลอดภัยของคุณเอเองนั่นละน่า....
 
 
 
       ลงเครื่องเข้าในตัวอาคารสนามบินได้ คุณเอก็เดินก๋าทำท่าจะเดินออกไปข้างนอกจนชั้นต้องคว้ามือไว้ก่อนแล้วดึงกลับมา "จะออกไปไหนครับ? เราต้องต่อเครื่องบินอีกทอดนึงไปบ้านชั้นนะ อีกประมาณ 2 ชั่วโมง....รอหน่อยละกัน"
 
       ว่าแล้วก็จัดการลากคุณเอหลุนๆทะลุด้านในของสนามบินไปที่ส่วนผู้โดยสารขาออกภายในประเทศแทน
 
 
 
       คุณเอนั่งแกร่วอย่างเซ็งโลกภายในส่วนผู้โดยสารขาออกภายในประเทศ ก็นะ...นั่งแกร่วที่แฟรงค์เฟิร์ทมาก็เกือบ 4 ชั่วโมง เครื่องลงซาเกร็บตอนเกือบๆบ่ายโมง เครื่องบินเล็กที่จะต่อไปโอซีเยคกว่าจะออกตั้ง 15.45... แต่ทำไงได้ ทั้งวันมันมีอยู่เที่ยวเดียวนั่นละ แถมอุตส่าห์มีก็ดีถมไปละ ที่ผ่านมามันมีๆหยุดๆตลอด ....ชิ...ทีกับพวกทางติดทะเลนี่ ไม่เห็นใครมีปัญหาอย่างชั้นบ้างเล้ย
 
       ...เอาเถอะ ใ้ช้เวลาที่นั่งรอเครื่องนี่ใ้ห้ได้ประโยชน์สูงสุดดีกว่า
 
 
       ชั้นหยิบเน็ทบุคออกมาต่อสัญญานไวไฟในสนามบินแล้วกวักเรียกคุณเอมานั่งดูข้อมูลด้วยกัน
 
       "จากที่คุณเคยไปเที่ยวมาแล้ว หมอนั่น...อ่อ....เบลกราด.... คงเคยได้บอกแล้วสินะ่ว่า อดีตยูโกสลาเวียเมือ 20 กว่าปีก่อน ตอนนี้แตกเป็นประเทศเล็กประเทศน้อยเต็มไปหมด... จริงๆแล้ว 7 ประเทศครับไม่ใช่ 6 ....เบลกราดยังหลอกตัวเองอยู่น่ะ่ว่าโคโซโวยังเป็นของเซอร์เบียอยู่ ตอนนี้ทาง EU ก็กำลังบังคับให้ทางบ้านหมอนั่นยอมรับความจริงกันอยู่่ว่าโคโซโวเป็นประเทศอิสระแล้วแลกกันการพิจารณาจะให้บ้านนั้นเข้าอียูในอนาคต"
 
 
       "อันที่จริงแล้ว เราจะไปลงเครื่องกันที่เบลกราดก็ได้ สนามบินของเบลกราดจริงๆใกล้บ้านชั้นมากกว่าที่นี่ด้วยซ้ำ แต่.... จากที่นั่นต้องขึ้นรถทัวร์ย้อนกลับมาที่โอซีเยค ซึ่งปัญหาคือท่ารถทัวร์ไม่ได้อยู่ที่สนามบิน และชั้นไม่อยากต้องบุกบั่นเข้าไปในกลางเมืองเบลกราดเพื่อพาคุณไปขึ้นรถทัวร์ที่ท่าหรอกนะ.....ถึงหมอนั่นมันจะอยู่โรงเรียนก็เถอะแต่ชั้นไม่ไว้ใจและจะไม่เสี่ยงอะไรทั้งนั้น"
 
[[Map credit:: Wikipedia]]
 
      "เหหหหหห?? บ้านนายไม่อยู่ติดทะเลหรอกเหรอ???"  ".  .  ."
 
       ชั้นควรจะว่าไงดีนะ... ก็พวกหนังสือแนะนำท่องเที่ยวโครเอเชียทั้งหลาย ถ้าไม่จ่อมแนะนำบ้านหัวหน้าก็ไม่พ้นเมืองชายทะเลอาเดรียติกทั้งนั้น.........ใช่ซี่ บ้านชั้นมันไม่ติดทะเลก็ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยนี่
 
 
       "จะไปทะเลมั้ยละครับ เดี๋ยวชั้นโทรบอกเจ้าตัวเมืองที่คุณอยากไปให้มารับ" ...............เงียบ
 
 
       หึ....แค่ไม่ติดทะเลก็กลายเป็นอันซีนไปเลย เมืองใหญ่มีประชากรอันดับ 4 แท้ๆ แต่คนยังรู้จักซาดาร์[Zadar] รึ ดูบรอฟนิค[Dubrovnik] มากกว่าซะอีกละมั้ง....เพียงเพราะติดทะเล แล้วหัวหน้าก็ช่างส่งเสริมให้ล่ิอนักท่องเที่ยวไปเฉพาะแถบชายทะเลจริงๆ ส่วนพวกเราแถบสลาโวเนียก็ถูกลืมไปเ้ห้อ~~~
 
       "ตอนไปเบลกราด....คุณได้ไปเที่ยวที่ไหนบ้างรึ?" คำถามนั้นที่ชั้นถามทำเอาคุณเองงเต็กไปนิดเพราะคงคิดว่าชั้นเกลียดหมอนั่นยิ่งชีพแต่ไหงถึงยกเรื่องนี้ขึ้นมาเองละมัง "เอ่ ก็....ป้อมปราการริมแม่น้ำ พิพิธภัณฑ์ 2-3 ที่ สุสาน เธคที่อยู่บนแพ ดูบาส...โบสถ์ รัฐสภา คงเท่านั้นมัง มีอะไรเหรอ?"
 
 
       "เปล่าครับ แค่จะได้รู้ว่าจะไม่พาไปที่ไหนบ้างน่ะ"  "........."
 
 
 
       จากนั้นก็นั่งรอกันเงกจนบ่ายสามโมงสิบห้า ถึงได้มีประกาศเรียกให้ขึ้นเครื่องเสียที.... พวกเราก็เดินต๊อกๆออกจากอาคารสนามบินไปเพราะเจ้าเครื่องที่จะพาเราไปส่งที่สลาโวเนียนี้....เล็กเกินกว่าจะเข้าเกทได้น่ะสิ........ ต้องเดินไปขึ้นกันข้างนอก
 
 
       .....อีก 50 นาทีต่อมา ก็จบกันเสียทีกับเครื่องบินสามทอดเพียงเพื่อจะมาให้ถึงบ้านชั้น คุณเอมองทิวทัศน์รอบๆสนามบินจากบนเครื่องแล้วถึงกับออกปากว่าสนามบินเด่นมาก เพราะเป็นพื้นที่เดียวที่ไม่ใช่สีเขียวของทุ่ง
 
      แน่ละสิ แคว้นสลาโวเนียนี่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของโครเอเชียนะครับคุณเอ พื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 45 % ของประเทศก็อยู่ที่แถบนี้นี่ละ
 
 
 
 
       จากสนามบินเ้ข้าตัวเมือง พอดีชั้นนัดแนะให้...คนรู้จัก.....ช่วยติดต่อนัดหมายรถจากทางโรงแรมมารับให้ถึงสนามบิน พอออกมาได้ก็ขึ้นรถแล้วตรงไปโรงแรมกันเลย ไม่แน่ใจว่าคุณเอจะนึกสงสัยมั้ยนะ่ว่าทำไมเมือง-เล็กๆ-อย่างบ้านชั้นถึงมีสนามบินอยู่ห่างตัวเมืองออกมาตั้ง 20 กิโล..... ก็ในเมื่อไม่ใช่เมืองใหญ่ๆมีประชากรเป็นล้านๆที่ขอบเขตเมืองสามารถขยับขยายได้ตลอดแบบนั้นสักหน่อย?
 
       ดีว่าคุณเอไม่คิดถาม... ดูเหมือนจะเพลิดเพลินกับการชมวิวทุ่งเขียวๆสุดลูกหูลูกตา ชั้นหลับตาลงพิงพนักเบาะแล้วตัดขาดตัวเองจากโลกภายนอกชั่วครู่.... ที่สนามบินอยู่ห่างออกมาถึงเพียงนี้.... แรกเริ่มที่สร้างนั้น ตั้งใจไว้ว่าจะให้อยู่กลางในระยะทางที่เท่ากันของเมืองเอกเขตปกครองย่อย(county)สองเขตไงล่ะ..... ชั้น....กับวูโควาร์
 
 
       แต่ตอนนี้วูโควาร์มีแต่คนสนใจเขาเพราะบาดแผลที่พวกเซิร์บไปสร้างไว้เมื่อ 20 กว่าปีก่อน ซึ่งมันไม่ใ่ช่....จุดประสงค์ที่ควรจะเป็นเลยที่ทำให้คนมาใช้สนามบินนี่เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางไปยังที่นั่น
 
 
       แม้ว่าจะให้ระยะเวลาทำการบ้านจนถึงเดือนหน้า.... แต่ถ้าเป็นเดือนหน้า.......ชั้นคงไม่มีกะจิตใจจะพาคุณเอเที่ยวบ้านตัวเองหรอก เพราะวันที่18 พฤศจิกา...เมื่อใกล้ครบ 22 ปีก่อนนั้น..........วินคอฟซี่วิทยุมาหาชั้นตอนดึกๆ...
 
       "โอซีเยค! วูโควาร์โดนพวกเซิร์บยึดไปได้แล้ว ก